ଅମ୍ଲାତନ୍ତ୍ର ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ନିର୍ଭରତା ଯୋଗୁଁ ପଛଉଛି ଓଡ଼ିଶା: ବିକାଶର ମଡେଲ ଓ ନେତୃତ୍ବକୁ ନେଇ ଉଠିଲା ପ୍ରଶ୍ନ
ଭୁବନେଶ୍ୱର: ପ୍ରଚୁର ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶା ଦୀର୍ଘ ଦିନରୁ ଆଞ୍ଚଳିକ ଅସମାନତା ଏବଂ ଭିତ୍ତିଭୂମିଗତ ସମସ୍ୟା ଦେଇ ଗତି କରୁଛି। ମୂଲ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପରିବର୍ତ୍ତେ କେବଳ କଞ୍ଚାମାଲ ରପ୍ତାନି ଉପରେ ନିର୍ଭରତା, ଧୀମା ସହରୀକରଣ ଏବଂ ଭିତ୍ତିଭୂମିର ଅଭାବ ରାଜ୍ୟର ବିକାଶ କ୍ଷମତାକୁ ସୀମିତ କରିଦେଇଛି। ଏହା ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଶିଳ୍ପାୟନ, ଆଦିବାସୀ ଅଧିକାର ଓ ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଳନ ରକ୍ଷା କରିବା ଏକ ବଡ଼ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ହୋଇପଡ଼ିଛି। ତେବେ ଏହିସବୁ ସମସ୍ୟାର ମୂଳରେ ରାଜନୈତିକ ନେତୃତ୍ବର ଅମ୍ଲାତନ୍ତ୍ର ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ନିର୍ଭରତାକୁ ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଉଛି।
ପ୍ରଶାସନିକ ଶିଥିଳତା ଓ ଲାଲଫିତାଶାହୀର ଏକ ଜ୍ବଳନ୍ତ ଉଦାହରଣ ହେଉଛି ଭୁବନେଶ୍ୱରର ଏକ ଘରୋଇ ଡ୍ରୋନ୍ ନିର୍ମାତା କମ୍ପାନୀ। ‘ଅପରେସନ୍ ସିନ୍ଦୂର’ ସମୟରେ ଏହି କମ୍ପାନୀର ଉତ୍ପାଦର ବହୁତ ଚାହିଦା ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଆବଶ୍ୟକ ଭିତ୍ତିଭୂମି ସହାୟତା ପାଇଁ କମ୍ପାନୀଟି ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ବାରସ୍ଥ ହୋଇ ନିରାଶ ହୋଇଥିଲା। ଅନ୍ୟପଟେ, ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଯୋଗୀ ଆଦିତ୍ୟନାଥ ମାତ୍ର ଦୁଇ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ସୁବିଧା ଯୋଗାଇ ଦେବାରୁ କମ୍ପାନୀଟି ଓଡ଼ିଶା ଛାଡ଼ି ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ଚାଲିଗଲା। ଏହି ଘଟଣାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାପଡ଼ୁଛି ଯେ ପ୍ରଶାସନିକ ଅବହେଳା ଯୋଗୁଁ ରାଜ୍ୟରୁ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ଓ ପ୍ରତିଭା ବାହାରକୁ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି।
ବିକାଶ ପ୍ରକଳ୍ପଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଅମ୍ଲାତନ୍ତ୍ରର ଏହି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଶାସନ କାଳରୁ ଚାଲିଆସିଛି। ପୂର୍ବତନ ଅଫିସର ପ୍ୟାରୀମୋହନ ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିକ ନିର୍ଭର କରି ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରର ରାଜନୈତିକ ନେତୃତ୍ବକୁ ପଛକରିବାର ଶୈଳୀ ସେତେବେଳୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।
ଆଲୋଚକଙ୍କ ମତରେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ଶାସନରେ ମଧ୍ୟ ପରିସ୍ଥିତିରେ ବିଶେଷ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିନାହିଁ। ପ୍ରଶାସନରେ ଅମ୍ଲାତନ୍ତ୍ରର ଦବଦବା ବଜାୟ ରହିଥିବାରୁ ସ୍ଥାନୀୟ ନେତୃତ୍ବ ଓ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ବାଧୀନ ଭାବେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା କଠିନ ହେଉଛି। ପୂର୍ବ ଭାରତର ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନେତୃତ୍ବ ବଳରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ଓଡ଼ିଶା ପଛରେ ପଡ଼ିବାର ଆଶଙ୍କା ଦେଖାଦେଇଛି। ଏବେ ବିଜେପି ନେତୃତ୍ବକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦିଗ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବାକୁ ହେବ, ନଚେତ୍ ରାଜ୍ୟ ଅମ୍ଲାତନ୍ତ୍ରର ଭରସାରେ ହିଁ ଚାଲିଥିବ।