Temple Politics: କାଳ ହେଉଛି ମନ୍ଦିର ରାଜନୀତି; ଅଯୋଧ୍ୟାରୁ ପୁରୀ, ଦୀଘା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଳିଲା ଶିକ୍ଷା
କୋଲକାତା/ଭୁବନେଶ୍ୱର: ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ମନ୍ଦିରକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ହେଉଥିବା ରଣନୀତି ସବୁବେଳେ ସଫଳ ହୁଏନାହିଁ। ଗତ କିଛି ବର୍ଷରେ ଅଯୋଧ୍ୟା, ପୁରୀ ଏବଂ ଦୀଘା ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାବଳୀ ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛି। ନିର୍ବାଚନୀ ଫଳାଫଳର ବିଶ୍ଳେଷଣ କଲେ ଦେଖାଯାଉଛି ଯେ, ମନ୍ଦିର ଆଧାରିତ ରାଜନୀତି କେତେକ ସମୟରେ ଶାସକ ଦଳ ପାଇଁ ବିପରୀତ ପ୍ରଭାବ ତିଆରି କରିଛି।
୨୦୨୪ ମସିହାରେ ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଭବ୍ୟ ରାମମନ୍ଦିର ଉଦ୍ଘାଟନ ଏବଂ ରାମଲଲାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଶାଳ ଆଡମ୍ବରରେ ହୋଇଥିଲା। ଏହାକୁ ନେଇ ଦେଶବ୍ୟାପୀ ଚର୍ଚ୍ଚା ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ଆଶାଯୋଗ୍ୟ ପରିଣାମ ମିଳିନଥିଲା। ବିଶେଷକରି ଫୈଜାବାଦ ଆସନରେ ପରାଜୟ ଏହି ଧାରଣାକୁ ଆହୁରି ଜୋରଦାର କରିଥିଲା।
ଓଡ଼ିଶାରେ ମଧ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ଭାବନାକୁ ଆଧାର କରି ରାଜନୀତି ହୋଇଥିଲା। ପୁରୀରେ ଜଗନ୍ନାଥ ପରିକ୍ରମା ପ୍ରକଳ୍ପ ଉଦ୍ଘାଟନ ଓ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ବ୍ୟାପକ ପ୍ରଚାର ସତ୍ତ୍ୱେ ନିର୍ବାଚନରେ ଶାସକ ଦଳ ଆଶାକରା ଫଳ ପାଇପାରିନଥିଲା। ଏହା ଦେଖାଇଦେଇଛି ଯେ ଧାର୍ମିକ ଭାବନା ସହ ଜଡିତ ପ୍ରଚାର ସବୁବେଳେ ଭୋଟରଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରେନାହିଁ।
ଏହାପରେ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଚିତ୍ର ଦେଖାଯାଇଛି। ମମତା ବାନାର୍ଜୀ ଦୀଘାରେ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ଉଦ୍ଘାଟନ କରି ଏହାକୁ ‘ଜଗନ୍ନାଥ ଧାମ’ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ନେଇ ଧାର୍ମିକ ଓ ସାମାଜିକ ମହଳରେ ବିବାଦ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ଶେଷରେ ନିର୍ବାଚନରେ ତାଙ୍କ ଦଳ ଗୁରୁତର ପରାଜୟ ସାମନା କରିଥିଲା।
ସାରକଥା, ଅଯୋଧ୍ୟାରୁ ପୁରୀ ଏବଂ ଦୀଘା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘଟିଥିବା ଘଟଣାବଳୀ ଏହି ସୂଚନା ଦେଉଛି ଯେ ମନ୍ଦିର ଆଧାରିତ ରାଜନୀତି ସବୁବେଳେ ଭୋଟରଙ୍କ ମନ ଜିତିବାରେ ସଫଳ ହୁଏନାହିଁ, ବରଂ କେତେକ ସମୟରେ ଏହା ପ୍ରତିକୂଳ ପରିଣାମ ମଧ୍ୟ ଆଣିପାରେ।